• Nachtelijke minicruise toeristische Eemlijn in échte donkere nacht op de Eem
• Hoe donker is het eigenlijk nog ‘s nachts hier in Midden Nederland?
• Sterrenkijken als er een onbewolkte hemel is

In de avond en nacht van zaterdag 11 op 12 september vaart de fietsboot Eemlijn uit om passagiers de nacht in het buitengebied te laten ervaren. De Nederlandse nacht wordt elk jaar immers drie tot zes procent lichter (bron: Natuur en Milieu). Gidsen van de Sterrenwacht Schothorst zullen een aantal sterrenbeelden aanwijzen. Als het meezit, kunnen de planeet Jupiter, het sterrenstelsel Andromeda, de bolvormige sterrenhoop M13 in het sterrenbeeld Hercules en de dubbelster Albireo in de Zwaan, in de donkere nacht worden bewonderd, tijdens deze nachtelijke minicruise op de Eem.

De minicruise vertrekt ’s avonds om 23.00 uur vanuit de Eemhaven in Amersfoort. Kort voor middernacht wordt op de Eem aangemeerd, nabij landgoed Coelhorst. De motoren stoppen en het licht van het schip gaat uit. Op het ‘zonnedek’ kunnen de passagiers hun zintuigen focussen op de weidsheid van de nacht en de bijzondere geluiden op de rivier. Gidsen van Publiekssterrenwacht Schothorst wijzen een aantal bekende sterren(beelden) aan en vertellen over hun ontdekkingen. Zorg voor warme kleding. Neem zo mogelijk een verrekijker mee. Terugtocht 00.30 uur; retour aankomst in de Eemhaven 01.00 uur.

Meevaren? Opstappen 22.30 - 23.00 uur bij de ligplaats in de Eemhaven, net voorbij de bekende Koppelpoort aan de centrumrand. Adres: Grote Koppel tegenover nr. 18, Amersfoort. Kaartjes voor 5 euro p.p. moeten tevoren al worden gekocht bij de fietsboot. Horeca en toilet aan boord. www.eemlijn.nl

Met het 222ste schot heeft Jaap van den Berg het laatste stukje van de papegaai geschoten en is daarmee Gildekoning 2010. Deze middag zijn een aantal records gebroken. Al rond half drie was de koning bekend en met slechts 222 schoten ongeveer 100 minder dan normaal. Ook het aantal deelnemende gildebroeders was beperkt: slechts 93. Voornaamste reden is daarbij wel de vele regen die verwacht werd.

Het vallen van het laatste stukje van de houten vogel kwam voor iedereen vrij onverwacht. Ineens viel hij naar beneden. De toeschouwers en Jaap zelf natuurlijk ook konden het nauwelijks bevatten.

Jaap van den Berg woont Boekweitland 92 en is 52 jaar oud. Hij is in het dagelijks leven werkmeester bij Altrecht. In Soest is hij natuurlijk heel bekend met zijn uilenkastjes. Dat juist Jaap de laatste stukje van de papegaai afschiet is heel bijzonder omdat hij zich inzet voor het welzijn van de vogels. Jaap heeft inmiddels 58 marathons gelopen over heel de wereld.

Vanwege de regen hebben de verschillende ceremonies in de feesttent plaats gevonden.

Installatie Kunstenaar Marie-Line van Vuuren-Kercret exposeert in museum Oud Soest en het levert een  interessante ontmoeting op tussen ‘oud’ en ‘hedendaags’. Bijzondere materialen kenmerken haar tentoongestelde  kunstwerken:  bijvoorbeeld  een werk met meer dan 400 navelstrengklemmen, of  vervaardigd met  plantenwortels (o.a. uit Soest).

Marie-Line is geboren in Auray (Frankrijk) in 1961. Sinds 1986 werkt en woont zij in Nederland.

Marie-Line is begonnen als autodidact. In 1991 volgde zij in destijds C3 (Soest) een teken en schildercursus. De naam van de cursus kan zij zich nog goed herinneren “Ik kan niet tekenen”. Zelf zal ze dit nu niet meer zeggen. Na de tekencursus heeft zij heel veel geschilderd maar wat zij wilde uitdrukken kwam met schilderen niet zo uit de verf. Op advies van haar docent is Marie-Line naar de kunstacademie gegaan. Zij volgde een driejarige kunstopleiding (2003-2006) in Amsterdam, o.l.v. Elaine Vis en Matthijs Muller, om haar werkproces voort te zetten. De cursus vond uitsluitend plaats in de weekenden. Deze cursus was speciaal opgezet voor mensen die al aan het werk waren. Gezien het gezin met twee kinderen was dat op deze manier goed te combineren. De theorie lessen van de weekenden leverde huiswerk op voor de rest van de week. De vrije tijd die zij in het gezin had werd dan ook volop benut aan de kunst. Zij heeft de drie jarige opleiding helemaal afgemaakt. Tijdens de studie werd al snel duidelijk dat zij met andere materialen aan de gang moest. Alleen schilderen was het niet. Dus op zoek. Ze vroeg zich af wat kunst voor haar zelf was. Zij ziet kunst als een soort afspiegeling van de maatschappij en zo kwam zij terecht bij “Installaties”. “Installatie” legt zij meestal uit als ruimtelijk (kunst)werk die een relatie aangaat met zijn omgeving. Na een poosje zoekende zijn geweest – een kunstenaar zoekt altijd wel volgens Marie-Line – ging zij verder als “Installatie kunstenaar”.

Marie-Line heeft een atelier aan huis. Eigenlijk is haar hele huis een atelier en wordt door haar gezinsleden hiervoor nog wel eens ondeugend op de vingers getikt.

Milieu en geschiedenis zijn bij haar steeds terugkerende onderwerpen. Zonder bewust op zoek te gaan naar inspiratiebronnen, ontdekt zij een plek of een verhaal uit de geschiedenis. Gesprekken en literatuur kunnen daartoe een aanzet zijn. Vervolgens laat ze haar gevoel en intuïtie spreken en zet deze om in beeldtaal. De locatie, poëzie, humor en oog voor de context zijn kenmerken van haar ruimtelijke werken.

Meestal komt het werk in de openbare ruimte terecht die dan fungeert als een vanzelfsprekend kader. Parallel daaraan, werkt ze voornamelijk aan kunstprojecten die een relatie hebben met haar eigen thematiek. Onderzoekend probeert ze een gelaagdheid in het werk te brengen of dwarsverbanden te leggen. Als het mogelijk is reikt zij naar een universele betekenis.

De aanvankelijke thematiek leidt tot vrije werken, waardoor een homogeniteit in haar oeuvre ontstaat. In het museum Oud Soest viel haar oog direct op het gebouw en in het bijzonder op de aanwezige nonnenkamertjes. Zelf zegt ze dat mogelijk het wonen naast een klooster in Frankrijk dergelijke gebouwen haar bijzonder aantrekken. Het gebouw “Huize St Jozef” (waarin het museum Oud Soest gevestigd is) en de nonnenkamers in het bijzonder inspireerde haar om in deze kamers installaties te exposeren uit haar serie “onuitwisbaar”. De geëxposeerde werken uit de serie “Onuitwisbaar”  zijn de resultaten van de zoektocht  van de kunstenaar over de vraagstukken “Je afkomst, nationaliteit, erfelijke belasting en opvoeding bepalen in hoge mate wie je bent’. ‘Hoe vrij zijn wij in onze keuzes?”

“Onuitwisbaar” staat voor de bagage die je als mens meekrijgt en gaat over de vraag in hoeverre het mogelijk is los van die bagage te handelen.

Tot en met 31 oktober staan drie van de vier nonnenkamers tot haar beschikking. In het museum Oud Soest is ook informatie aanwezig over Marie-Line van Vuuren en haar kunst.